ठिक छ, सरकारहरू… सोझै कुरा गरौं! हामी सबैलाई थाहा छ कि तिमीहरूमध्ये धेरैले क्रिप्टोकरेन्सीको विरोध गर्नुको एउटा कारण के हो भने, तिमीहरू सामान्य मानिसहरूले कर छली गर्ने कुरामा चिन्तित छौ; जुन सामान्यतया धनी र शक्तिशालीका लागि आरक्षित काम हो (र त्यो पनि ठूलो उत्साहका साथ, म थप्न चाहन्छु!)।
यी नियन्त्रणहरू आतंकवाद, संगठित अपराध, मानव तस्करी आदिको फन्डिङ रोक्नका लागि राखिएको भनेर बारम्बार जिकिर गरिन्छ, तर मलाई विश्वास छ कि हामीमध्ये धेरैजना हाम्रो दैनिक जीवनमा अधिकारीहरूको निरन्तर बढ्दो ओर्वेलियन चासोका लागि यो बहानाबाट पहिल्यै वाक्क भइसकेका छौं।
यो लेखले मुद्रा आपूर्तिमाथिको नियन्त्रण र हामीले आफ्नो पैसाले के गर्छौं भन्ने कुराले राजनीतिक र बैंकिङ वर्गलाई सत्तामा राख्न कसरी मद्दत गर्छ भन्ने धेरै तरिकाहरूमा जाँदैन। साँच्चै भन्नुपर्दा, मलाई लाग्छ कि अधिकांश बैंकर र राजनीतिज्ञहरूलाई पनि प्रणालीको मेकानिक्सबारे पूर्ण जानकारी छैन र तिनीहरू केवल “आफ्नो काम गरिरहेका” छन् वा आफ्नो परिवार र सामाजिक घेराभित्र अभ्यस्त भइसकेको यथास्थितिलाई पछ्याइरहेका छन्।
त, सरकारहरू, तिमीहरूले क्रिप्टोकरेन्सी अझै नअपनाउनुको वास्तविक प्रबल कारण के हो? एक शब्दमा, TAX (कर)।
त, तिमीहरू केबारे चिन्तित छौ?
डिजिटल भुक्तानीको आगमन कर अधिकारीका लागि साँच्चै वरदान भएको छ। हाम्रा कार्ड र बैंक खाताहरूमार्फत हुने अधिकांश कारोबार हरू अहिले अधिकारीहरूका लागि इच्छाअनुसार हेर्न मिल्ने खुला किताबजस्तै भएकाले, प्रशासनहरूले कोही आफूले स्वीकारेकोभन्दा बढी सम्पन्न भएको देखिएमा अलार्म बजाउने एल्गोरिदमहरू स्थापना गर्न सक्षम भएका छन्, र निरीक्षण, धम्कीयुक्त पत्रहरू आदि पहिलेभन्दा धेरै दक्षतापूर्वक (कम्तीमा व्यक्ति र साना व्यवसायहरूलाई) पठाइन्छन्।
अर्कोतर्फ, आयकर लगाउने कुरामा नगद अत्यन्त असुविधाजनक हुन्छ। यदि Bob ले आफ्नो बैठक कोठामा कपाल काट्नुबापत María लाई €50 नगद तिर्छन्, र María ले त्यसलाई आफ्नो कर रिटर्नमा समावेश गर्दिनन् भने, ओहो… सबैभन्दा डरलाग्दो कुरा, María लाई कर लाग्दैन! अझ नराम्रो कुरा, उनले त्यो नगदले सामान किन्न सक्छिन् र प्रशासनको एल्गोरिदमलाई थाहै हुँदैन!
तर पर्खनुहोस्! सबै नराम्रो खबर होइन। जब María सुपरमार्केटमा गएर शुक्रबार साँझका लागि केही अपराधबोधले भरिएको ओभन पिज्जा र बियर किन्छिन्, त्यो नगद भुक्तानी चेकआउटमा दर्ता हुन्छ र… राम्रो कुरा! धेरैजसो देशहरूमा, कुनै न कुनै प्रकारको बिक्री कर लागू हुन्छ र सुपरमार्केटले नाफामा पनि कर तिर्छ। कम्तीमा सैद्धान्तिक रूपमा त तिनीहरूले तिर्नेछन्।
क्रिप्टोकरेन्सीहरू डिजिटल नगद हुन्
Zypto Pay मा, हामी प्रायः यो तथ्यबारे छलफल गर्छौं कि क्रिप्टोकरेन्सीहरू नगदको डिजिटल रूप जस्तै हुन्छन्। ब्लकचेन प्रविधिले एउटा डिजिटल सम्पत्तिको एउटै अद्वितीय प्रतिलिपि एक व्यक्तिबाट अर्कोमा त्यसरी नै स्थानान्तरण गर्न दिन्छ जसरी भौतिक मुद्रा हातबाट हातमा सर्छ।
त, जब Bob ले María लाई कपाल काट्नुबापत €50 Bitcoin मा पठाउँछन्, यो बैंक र सार्वजनिक प्रशासनहरूद्वारा दर्ता गरिँदैन तर… María सँग अब खर्च गर्न €50 हुन्छ।
नगदमा जस्तै, प्रत्येक चरणमा स्वादिलो कर काटिँदै पैसा प्रणालीमार्फत बग्ने कुरा सुनिश्चित गर्ने तरिका हो कम्पनीहरूलाई क्रिप्टो भुक्तानी स्वीकार गर्न प्रोत्साहन दिनु। शब्द 'प्रोत्साहन' मा जोड!
यदि कुनै कम्पनीले भुक्तानी लिन Zypto Pay प्रयोग गर्छ भने, हरेक कारोबार दर्ता गरिन्छ, जुन एउटा अर्डरसँग जोडिएको हुन्छ (जुन खरिदको समयमा फिएट मूल्यमा व्यक्त गरिन्छ)। कर र लेखा वास्तवमा नगद भुक्तानीभन्दा सरल बनाइन्छ।
Global Digital Cash Economy
अब, सरकारी साथीहरू, यति सानो सोचौं नि।
फिएट नगद अर्थतन्त्र गति, दक्षता र भौगोलिक पहुँचको हिसाबले सीमित छ। तर अहिले हामीसँग जे छ, त्यो हो सीमा नचिन्ने एक प्रकारको नगद। क्रिप्टोकरेन्सीहरूले पहिल्यै विश्वभर मानिसहरूले एकअर्कासँग कारोबार गर्ने तरिकालाई क्रान्तिकारी बनाइरहेका छन्। क्रिप्टो भुक्तानीले तपाईंले तिरिरहेको व्यक्ति छिमेकी सहरमा छ वा संसारको उल्टो छेउमा, कुनै फरक पार्दैन।
यो अनलाइन काम गर्ने मानिसहरूको ज्यामितीय वृद्धिसँगै आएको हो, विशेष गरी Covid पछि झन् बढी।
क्रिप्टो इन्टरनेटको नगद हो
तिमीहरूले यति समर्पण देखाउने यी “देशहरू” को अर्थतन्त्र सुधार्ने जिम्मेवारीमा रहेका मानिसहरूको हैसियतमा, किन तिमीहरूले यो विश्वव्यापी डिजिटल नगद अर्थतन्त्रबाट पैसाको प्रवाह ग्रहको तिम्रो कुनामा केन्द्रित हुने कुरा सुनिश्चित गर्न सक्दो कोसिस नगर्ने, जसले तिमीहरूलाई आफ्नो जागिर राख्नका लागि मत दिने नागरिकहरूको कल्याण थप्छ?
तिम्रो स्थानीय अर्थतन्त्रमा सम्पत्ति बग्न दिने यस्तो ठूलो नयाँ तरिका अपनाउन अस्वीकार गर्नु, मेरो विचारमा, दुईमध्ये एउटा मात्र अर्थ राख्न सक्छ:
- तिमीहरूले यो बुझ्दैनौ
- तिमीहरूका अरू प्राथमिकताहरू छन्
यदि पहिलो अवस्था नै समस्या हो भने, कृपया सम्पर्क गर्नुहोस् र म तिमीहरूसँग यसबारे विचार-विमर्श गर्न खुशी हुनेछु।
यदि दोस्रो अवस्था हो भने, तिमीहरूले साँच्चै आफैंमा लाज मान्नुपर्छ।
अज्ञानतालाई शिक्षा र सञ्चारले उपचार गर्न सकिन्छ। तर, सार्वजनिक पदमा रहेका मानिसहरूको स्वार्थी चासोलाई सहन गर्नु हुँदैन।
