Consensus 2024 was voor mij de eerste keer in de Verenigde Staten. De ervaring heeft me veel stof tot nadenken gegeven. Ze heeft me ook een behoorlijk nare maag-darmontsteking bezorgd (vandaar de vertraging bij het publiceren van dit bericht).
Omdat ik in crypto en betalingen werk, heeft dit eerste bezoek aan de VS me veel gegeven om op te reageren. Ik probeer vrijwel bij het onderwerp te blijven, in elk geval na de volgende disclaimer:
Ik ben voorstander van de Amerikaanse droom
Voordat ik word beschuldigd van anti-Amerikaanse gevoelens vanwege enkele opmerkingen in deze reeks blogberichten, wil ik duidelijk maken dat ik het volledig eens ben met het algemene idee van wat de Verenigde Staten zouden kunnen of moeten zijn. Een land van kansen, waar eerlijke, hardwerkende mensen carrière kunnen maken, ongeacht ras, religie of overtuiging, om een betere toekomst voor zichzelf en hun gezin op te bouwen, klinkt voor mij als een fantastisch idee.
Helaas komt wat ik van de VS heb gezien via films, televisie, het nieuws, internet en nu ook ter plekke niet helemaal overeen met die idealen. Eerlijk gezegd lijkt de huidige VS qua sociale structuur pijnlijk dicht in de buurt te komen van het Europa waaruit de Mayflower vluchtte.
Interessant genoeg sluiten de idealen van de gedecentraliseerde cryptocurrencybeweging heel goed aan bij het basisidee van de Amerikaanse droom, en de manier waarop de macht-die-er-is crypto-regelgeving heen en weer schuift, laat mooi zien hoe de Noord-Amerikaanse elites het grote publiek hebben gebruikt om een status quo in stand te houden die de happy few ten goede komt in plaats van de “opeengepakte massa's die verlangen vrij adem te halen”.
Is Austin een cryptovriendelijke oase?
De cryptogemeenschap besteedt enorm veel tijd en energie aan het rapporteren, becommentariëren en overpeinzen van de acties van de SEC-bende van Gary Gensler. Elk detail van de verschillende spraakmakende SEC-zaken wordt in realtime ontleed en geanalyseerd. Elke Wells Notice veroorzaakt (excuseer de woordspeling) rimpelingen op sociale media.
Toch kreeg ik bij aankomst op Consensus niet alleen enorme borden vol blockchainlogo's te zien, maar ook een met dogecoin beklede supercar, mensen in T-shirts met politieke memecoins en mensen in verkleedkleren die andere bezoekers aanmoedigden om “X, Y of Z Token te kopen”: een ware vrijemarkt, vlak voor ieders neus.
Gezien wat er aan de rest van de wereld wordt getoond, zou je bijna denken dat deze mensen worden opgepakt, in een gepantserd SEC-busje worden gegooid en worden weggevoerd om nooit meer gezien te worden. En toch waren ze er, schijnbaar ontspannen en zorgeloos.
Ik dacht dat Austin misschien bijzonder pro-crypto is, maar gesprekken met de lokale bevolking maakten snel een einde aan dat idee.
Meer dan dat Austin een cryptovriendelijke oase is, zie ik het als een teken van de ongemakkelijke spanning die “het land van de vrijen” omhult. Die rebelse, opstandige geest van de kolonisten is nooit helemaal verdwenen, ondanks zoveel jaren van in zichzelf gekeerde kapitalistische en nationalistische propaganda. De propaganda kwam tijdens mijn bezoek overigens HEFTIG op me over: “Amerika is nummer 1, koop dit nu maar!”
Binnen in het congrescentrum was de sfeer over het geheel genomen zakelijker. Verschillende mensen merkten op dat dit de meest “volwassen” Consensus tot nu toe was. Er heerste duidelijk het gevoel dat de meeste mensen er waren om zaken te doen, in plaats van grafieken te pumpen en te dumpen.
Toch was de tegenstelling tussen de wens om innovatieve ideeën in beweging te brengen en de onmiskenbaar onduidelijke regelgeving in het gastland van het evenement voortdurend aanwezig.
Uitspraken als “behalve in de VS natuurlijk” (vaak ook met een verwijzing naar Canada), gevolgd door oogrollen en ongemak, waren voortdurend aanwezig in gesprekken onder vier ogen, maar ook in keynotes en lezingen in “town hall”-stijl.
ETF-/FIT21-hype en de politieke crypto-bandwagon
Ondanks de algemene ergernis over de traagheid waarmee in samenwerking met de blockchainsector verstandige kaders worden opgesteld, dreef Consensus 2024 op een bubbel van hoop, veroorzaakt door de goedkeuring van ETH-ETF's en het nieuws over het FIT21-wetsvoorstel.
Sinds mijn terugkeer in Spanje is het verhaal nog verder verschoven richting “pro-crypto-zijn” als politiek instrument in de presidentsverkiezingen.
Hoewel ik me altijd erger aan de bereidheid van politici om alles in te zetten om stemmen te winnen, ondanks hun eerdere gedrag ten opzichte van een bepaald onderwerp, zegt het zeker iets dat cryptovriendelijkheid een groot genoeg thema is dat Amerikaanse presidentskandidaten het de moeite waard vinden zich ermee te tooien.
Dit brengt me terug bij wat ik eerder zei: het feit dat crypto en de Amerikaanse droom zo mooi in elkaar passen. Het idee dat mensen met elkaar transacties doen zonder tussenpersonen en zonder dat elites alles controleren en dicteren wat mensen doen, resoneert zo diep met de wortels van de Verenigde Staten dat ik inmiddels geloof dat mainstream-adoptie daar onvermijdelijk is.
De reguliere media komen steeds meer zwakke argumenten tekort om burgers ervan te overtuigen dat crypto weinig meer is dan een broeinest van criminele activiteit, en pro-cryptoretoriek tijdens deze verkiezingscampagne kan het kantelpunt zijn. Zodra een voldoende hoog percentage van de bevolking beseft dat blockchain een bevrijdende technologie is, hoeft alleen nog te beginnen dat het grote publiek goed wordt voorgelicht, dat echt gebruiksvriendelijke producten (zoals die van Zypto) terrein winnen, en dan hebben de toezichthouders geen andere keuze dan gezond verstand en publieke voorkeur te laten zegevieren.
Betalingen in de VS hebben ECHT een update nodig!
Ik werk al jaren op het snijvlak van crypto en de betaalsector. Iedereen aan beide kanten merkt op hoe ver de VS op het gebied van betalingen achterloopt op het grootste deel van de wereld.
Ik kon het eerst nauwelijks geloven, maar serieus… wat is hier aan de hand, jongens?!
Ik ben nog steeds geschokt door het feit dat obers regelmatig de kaart van mensen meenemen en later terugkomen met een klein handgeschreven rekensommetje. Het fooigedeelte is op zichzelf al schokkend, maar waarom vindt iedereen het in godsnaam goed dat zijn kaart wordt meegenomen? Het is letterlijk de eerste regel van fraudepreventie: verlies je kaart nooit uit het oog!
Op JFK Airport op de terugweg liepen medewerkers met een tablet naar de tafels van mensen en vulden ze handmatig hun kaartnummers in (waarvoor de fysieke kaart aanwezig moest zijn) op een formulier dat eruitzag als een e-commerce-checkout uit het begin van de jaren 2000, om betalingen te verwerken. Je weet wel, uit de tijd dat online betalen ongeveer zo veilig was als iemand via MySpace een foto van je kaart sturen. Ik vroeg waarom ze zo'n vreemd systeem hadden en ze vertelden dat ze het beu waren dat niet-Amerikanen klaagden dat hun kaarten werden meegenomen, dus dit was wat ze hadden bedacht.
Het gaat ook niet alleen om betalingen ter plekke. Wist je dat één bankrekening in de VS verschillende nummers heeft, afhankelijk van het soort overboeking dat je ernaartoe doet? Zo raar!
Een deel van het probleem lijkt de infrastructuur te zijn. Ik weet niet waarom, maar ofwel betaalbedrijven willen niet investeren in nieuwe betaalterminals voor hun klanten, ofwel bedrijven zelf zijn niet happig op het veranderen van hun processen. Het andere deel is duidelijk dat Amerikanen zo gewend zijn aan wat ze hebben dat ze niet beseffen hoe onhandig en ouderwets het is.
Wat de reden ook is, Zypto Pay zou hier GEWELDIG voor zijn. Met de v2 Soft POS (binnenkort beschikbaar) heeft elk soort bedrijf alleen een simpele tablet of smartphone nodig voor cryptobetalingen en mogelijk ook kaartbetalingen, vooral met de nieuwere bidirectionele NFC-chips. Scan een QR-code of tik om te betalen, overal.
Zou de VS een stap kunnen overslaan en direct overgaan op massale adoptie van cryptobetalingen, nog voordat kaartbetalingen helemaal up-to-date zijn?!
In deel 2 van “Mijn Consensus” ga ik in op wie er op Consensus 2024 waren, hoe ze relevant zijn voor Zypto en enkele algemene opmerkingen over wat we volgens mij de komende maanden en jaren kunnen verwachten op basis van wat ik zag en hoorde. Laat je niet misleiden door mijn enigszins cynische toon in dit bericht: ik ben erg enthousiast over de toekomst!
Gerelateerde onderwerpen
