پیش از هر چیز، تعریف فرهنگ لغت را از سر راه برداریم. ابتدا روی اسم تمرکز کنیم؛ دارنده یک منصب یا پست.
در جمله پایانی نوشته به معنای صفتی «وظیفه یا مسئولیت» هم اشاره خواهیم کرد.
تعریف «بازیگران مستقر»
در قسمت امروز «چه چیزی در ذهن جو می‌گذرد؟»، تعریف دقیق‌تری از بازیگران مستقر (که عمدتاً برای تأثیر نمایشی برجسته شده‌اند) ارائه میکنیم:
گروه افراد و شرکت‌هایی که در دهه‌های اخیر دنیای پرداخت و مالی را اداره کرده‌اند.
چرا اهمیت دارند؟
نهادها، سازمانها، شرکتها و افرادی که افسار اقتصاد جهانی، بهویژه صنعت پرداخت، را در دست داشتهاند، قدرت و نفوذ بیاندازهای دارند.
در پایان روز، همه ما عمدتاً کار میکنیم تا چیزی برای خرج کردن داشته باشیم. اگر بتوانیم کمی حس رضایت و دستاورد هم به دست آوریم، پاداش خوبی است، اما در نهایت پول درمیآوریم تا برای چیزهایی که نیاز داریم یا میخواهیم خرج کنیم.
همین که وارد فضای پرداخت جریان اصلی میشویم، نه فقط بهعنوان شرکتی تازه‌وارد، بلکه با پرچم نوع جدیدی از پول و دیدگاهی جهانی‌تر درباره اینکه ارزش چگونه باید جریان یابد، موضع بدیهی این است که «ما در برابر آنها در نبردی حماسی چون داوود و جالوت تا پای مرگ». با این حال، Zypto موضع کاملاً متفاوتی اتخاذ کرده است. این درباره «ما و آنها» نیست، چون دستکم تا حد زیادی، آنها همان ما هستند و ما همان آنها هستیم.
بزرگ‌ترین خطری که اگر کاملاً صادق باشم اکنون می‌بینم این است که افرادی که واقعاً موافق گسترش اقتصاد بلاک چین هستند به‌طور فزاینده‌ای کم‌نماینده می‌شوند، حتی در گفت‌وگوهای میان (به‌اصطلاح) رهبران صنعت کریپتو و قانون‌گذاران.
از یکی از مدیران ارشد crypto.com پرسیدم هنگام صحبت با قانون‌گذاران کدام استدلال‌ها را مؤثرتر می‌داند و از پاسخ تا حدی شوکه شدم. او اصلاً درباره هیچ استدلال طرفدار بلاک چین با من صحبت نکرد. در عوض گفت آنچه بیش از همه اهمیت دارد این است که چه کسی استدلال‌ها را مطرح میکند و اظهار داشت حضور افرادی که از درون بازیگران مستقر (شرکت‌های سنتی حوزه پرداخت و مالی) استخدام شده‌اند قانون‌گذاران را آن‌قدر راحت میکند که بازارها را به روی دارایی‌های دیجیتال باز کنند.
اگرچه از یک سو این را درک می‌کنم (همگنی اجتماعی نیرویی قدرتمند است)، آن را خشم‌برانگیز هم می‌یابم. آیا واقعاً می‌توانیم به این افراد اعتماد کنیم که الف) نماینده جامعه کریپتو باشند و ب) قانون‌گذاران را به شیوه‌ای هدایت کنند که میدان را برای همه باز بگذارد؟
این پاسخ بلافاصله عزمم را برای حضور در این گفت‌وگوها قوی‌تر کرد.
از جنبه مثبت‌تر، نماینده شرکت زیرساخت بلاک چین Fireblocks (فایربلاکس) به همین پرسش پاسخ داد که باید همیشه با قانون‌گذاران درباره حفاظت از مصرف‌کننده صحبت کرد. این را دلگرم‌کننده می‌یابم چون روزنه‌ای از امید است که قانون‌گذاران – هرچند آشکارا درباره دارایی‌های دیجیتال کم‌آموخته‌اند – دستکم تا حدی بهترین منافع مصرف‌کنندگان را در نظر دارند.
در جامعه کریپتو می‌دانیم که رفتار قانون‌گذاران از منظر حفاظت از مصرف‌کننده یا سرمایه‌گذار اغلب بسیار دور از مثبت است، اما رفع ناآگاهی بسیار آسان‌تر از رفع نیت بد است.
بازیگران مستقر چه کسانی‌اند؟
وقتی کار در دنیای پرداخت را آغاز کردیم، تصور تقریبی از رقبایمان داشتیم. با این حال، نظام پرداخت فیات که به‌طرز گیج‌کننده‌ای پیچیده و درهم‌تنیده است، با گذشت زمان برایم چندان روشن‌تر نشده است. هیچ گوهر درخشانی از منطق و عقل در زیر آن بر من آشکار نشده است. بهترین واژه‌ای که برای توصیفش به ذهنم می‌رسد این است: دیوانه‌وار.
دولت‌ها، بانک‌های مرکزی، بانک‌های تجاری، پذیرندگان، پردازشگران، شبکه‌های کارتی، ارائه‌دهندگان خدمات پرداخت، تجمیع‌کنندگان، شرکت‌های حواله بین‌المللی... فهرست ادامه دارد و ادامه دارد. رقابت شدید است و دهان‌های زیادی برای سیر کردن هست.
چیزی که در آغاز این سفر انتظارش را نداشتم – با اینکه این تا حدی با تجربه زندگی‌ام تاکنون مغایرت داشت – این بود که بفهمم بازیگران مستقر به‌طور قابل‌توجهی کمتر از آنچه انتظار می‌رود پیشرفته، سازمان‌یافته و شرور هستند. آنها هم مثل بقیه ما بیشتر در حین کار دارند چیزها را کشف می‌کنند. اغلب از برنامه عقب‌اند در کاری که قطعاً می‌دانند باید انجام دهند و درباره بخش بزرگی از کاری که بعداً باید بکنند واقعاً مطمئن نیستند. این را به شکلی عجیب آرامش‌بخش می‌یابم.
آیا منظورم این است که آنها موجوداتی بی‌آزارند که فقط می‌خواهند سر کنند و خودخواهانه عمل نمی‌کنند؟ نه، اصلاً. در واقع باید همیشه به یاد داشت که در جهانی مصرف‌گرا زندگی میکنیم و بازیگران مستقر توسط «مدیران شرکتی» رهبری می‌شوند. می‌دانستید میزان روان‌پریشی در میان مدیرعامل‌ها و مدیران ارشد چندین برابر بیشتر از جمعیت عمومی است؟ همین مورد درباره سیاستمداران نیز صادق به نظر می‌رسد. دنیای بی‌رحمانه سیاست و شرکت‌های چندملیتی تنها یک چیز را می‌فهمد؛ بردن.
این برای Zypto و کریپتو چه معنایی دارد؟
شاید در نگاه اول اینطور به نظر نرسد، اما همه اینها خبر عالی برای Zypto و جنبش کریپتو است. برای برنده شدن، سیاستمداران و شرکتها باید رقابتی بمانند. فناوری بلاک چین بینهایت کارآمدتر از نظام فعلی است، پس از آن سو استدلالهای ممکن کمی علیه آن وجود دارد.
تلاشهای بسیاری برای برچسب خطرناک زدن بر کریپتو، با این ادعا که عمدتاً توسط مجرمان و مانند آنها استفاده میشود، انجام شده، اما این در بررسی دقیق پایدار نمیماند. ماهیت باز و قابل ردیابی تراکنشهای بلاک چین آنها را برای شناسایی بازیگران بد و دنبال کردن حرکاتشان ایده‌آل میکند. شرکت‌هایی که به این حوزه اختصاص دارند در حال شکوفایی و تکثیرند. نهادهای اجرای قانون به‌طور فزاینده‌ای می‌بینند که بلاک چین برایشان بسیار مفیدتر از شبکه پیچیده شرکت‌هایی با دفترهای کل خصوصی متمرکز است که برای ردیابی تراکنشهای فیات لازم است. این مقاله مربوط به 2 سال پیش است و در این مدت اوضاع خیلی پیشرفت کرده است.
برخی نهادها در برخی کشورها با برچسب «اوراق بهادار» زدن بر ارزهای دیجیتال و گفتن اینکه این یعنی «مردم عادی» اجازه انتشار یا استفاده از آنها را ندارند، عضله‌نمایی کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد این مسیر هم کم‌وبیش به بن‌بست می‌رسد. گمانه‌زنی گسترده‌ای وجود دارد که SEC آمریکا به‌دلایل سیاسی چنین چرخش ناگهانی 180 درجه‌ای درباره ETFهای اتریوم و بررسی خود درباره اتریوم 2.0 انجام داده، یعنی به آنها دستور داده شد برای جلب نظر رأی‌دهندگان سد راه نشوند. می‌بینید این به کجا می‌رود؟
اگر مقاومت در برابر ارزهای دیجیتال و تمرکززدایی دلایل ایدئولوژیک داشت، تغییر دادن اوضاع بسیار دشوارتر بود. اگر فقط درباره تلاش برای حفظ قدرت و رقابتی ماندن باشد، بلاک چین اجتناب‌ناپذیر است.
دسته‌های بازیگران مستقر
بیایید مرور بسیار کوتاهی بر برخی انواع سازمان‌های مستقری داشته باشیم که بهعنوان مدافعان پذیرش گسترده پرداخت‌های کریپتویی با آنها سروکار داریم و در نهایت می‌کوشیم با آنها همکاری کنیم تا به گذار به نظامی کمتر دیوانه‌وار کمک کنیم:
دولت‌ها
چه کسی کمی انتقاد از دولت و سیاستمداران را دوست ندارد؟ من که دارم! با این حال، این بخش مرور کوتاه را با گفتن چیز بسیار مهمی آغاز می‌کنم؛ همه آنها آدم بد نیستند و بیشتر آنها فقط کار خود را انجام می‌دهند تا برای خرج کردن پول دربیاورند، درست مثل بقیه ما.
دولت‌ها قدرت زیادی دارند، اما در نهایت برای ما کار می‌کنند (دستکم در تئوری). ما معمولاً این را فراموش میکنیم، اما آنها بدون حمایت عمومی هیچ‌اند. بنابراین میتوان بر آنها تأثیر گذاشت و به جایی که جمعاً میخواهیم برسانیم. کم‌کم.
اهرم ما نزد دولت‌ها در این است: ارائه راه‌هایی برای افزایش بهره‌وری و صرفه‌جویی در هزینه، نشان دادن تصویر آینده‌نگر بودن، جلب رأی در میان رأی‌دهندگان جوان‌تر، ایجاد مشاغل جدید و اجازه دادن به جریان ثروت از اقتصاد جهانی بلاک چین به اقتصاد محلی. استدلالهای بسیار قانع‌کننده‌ای است، درست است؟
بانک‌های مرکزی
به‌طور کلی، نهادهای کمی در این سیاره هستند که مشکوک‌تر از بانک‌های مرکزی بدانم. اما حتی در این دسته هم روزنه‌هایی از امید هست. به‌طور قطع می‌دانم بانک‌های مرکزی در سراسر جهان هستند که فهمیده‌اند مدل چاپ فیات رو به پایان است. برخی از آنها حتی آماده‌اند درباره اینکه چگونه می‌توانند از فناوری بلاک چین برای کسب نقدینگی، کارایی و پایداری برای اقتصاد و شهروندانشان استفاده کنند صحبت کنند.
اگر از سیاست‌های تورمی بانک مرکزی ارز محلی‌تان خسته‌اید، صدایتان را بلند کنید! این بهویژه اگر در کشوری کوچک یا در حال توسعه زندگی می‌کنید صادق است. پیش‌بینی می‌کنم چندین کشور «بهشت کریپتو» طی چند سال آینده در سراسر جهان سر برآورند؛ کشورهایی که اقتصاد بلاک چین را می‌پذیرند و بسیار مرفه‌تر از اکنون یا نسبت به کشورهای همسایه‌شان می‌شوند.
بانک‌های تجاری
نهایی‌ترین کسب‌وکار مصرف‌گرای اقتصاد فیات. چه می‌خواهند؟ پول درآوردن. چگونه؟ به هر راهی که بتوانند. واقعاً همین‌قدر ساده است.
بانک‌های تجاری نقطه تماس بیشتر افراد با پول هستند. هنوز بهعنوان نگهدارنده و حافظ ایمن پول مردم دیده می‌شوند. زیرساختی در قالب شعبه‌هایی با آدم‌های واقعی برای پاسخ به پرسش‌ها و عابربانک‌ها (که هنوز چند سال عمر دارند)، آشنایی با برند و مهم‌تر از همه، اعتماد مردم را فراهم می‌کنند.
چگونه می‌توانیم با آنها کار کنیم؟ راه‌های بیشتری برای پول درآوردن در اختیارشان بگذاریم. ساده است.
شبکه‌های کارتی
یکی از مدل‌های کسب‌وکار پول‌ساز بزرگ قرن گذشته، شبکه‌های کارتی اساساً پایگاه‌داده‌هایی از تراکنش‌ها نگه می‌دارند و این خدمت را به بازرگانان، بانک‌ها و افراد می‌فروشند.
اگر ببینید سیستم یک شبکه کارتی چه میکند و پرداخت‌های بلاک چین چه می‌کنند، دیدن اینکه در هسته عملاً یکسان‌اند دشوار نیست.
شبکه‌های کارتی از صنعت کریپتو پول زیادی درمی‌آورند. عمدتاً از ورود و خروج، چون تقریباً انحصار پرداخت‌های روزمره مردم را در دست دارند. با این حال، آگاه‌اند که دیر یا زود عموم مردم متوجه می‌شوند این بیشتر یک عادت است تا هر چیز دیگر... و به همین دلیل است که این‌قدر برای بررسی مسیرهای جایگزین جهت حفظ کسب‌وکارشان باز هستند.
بانکداری باز نیز شبکه‌های کارتی را تهدید میکند، پس عاقلانه است که سریع حرکت کنند.
شبکه‌های بازرگان و پایانه فروش شبکه‌های کارتی عظیم است، از این رو همکاری با آنها برای اینکه افزودن پرداخت‌های کریپتویی برای کاربران روان و راحت باشد اهمیت دارد.
حواله بین‌المللی
بلاک چین واقعاً جهانی است؛ از هر جا با اتصال به اینترنت در دسترس است. پس شرکت‌های حواله چگونه می‌توانند مرتبط بمانند؟
این چیزی نیست که از توجه‌شان دور مانده باشد.
مانند برخی از دیگر بازیگران مستقر که بالا ذکر شد، ارزش شرکت‌های حواله بین‌المللی در تجربه‌شان، اعتمادی که در ذهن کاربران ایجاد می‌کنند و زیرساخت‌شان است.
در واقع مأموریت شرکت‌های حواله بین‌المللی برای تسهیل جابه‌جایی آزاد وجوه در سراسر جهان به‌زیبایی با اصول اصلی اقتصاد بلاک چین هم‌سو است. همان‌طور که پیش‌تر بحث کردم، بخش بزرگی از جهان فاقد حساب بانکی یا کم‌برخوردار از خدمات بانکی است. شرکت‌های حواله مدت‌هاست راه اصلی چنین افرادی برای ارسال پول بوده‌اند و بنابراین شرکت‌های عالی برای همکاری با ما هستند.
پردازشگرهای پرداخت / درگاه‌ها
سبد خرید آنلاین‌تان را پر می‌کنید، به صفحه پرداخت می‌روید و به شما گزینه کارت، PayPal (پی‌پال)، این، آن یا چیز دیگر داده میشود.
Zypto Pay – چه مستقیم و چه از طریق وایت لیبل – به‌سادگی هدف دارد مطمئن شود در هر یک از آن جریان‌های پرداخت دکمه «پرداخت با کریپتو» وجود دارد. فرصت‌های مشارکت عظیم است.
کریپتوی بزرگ
صنعت کریپتو اکنون آن‌قدر بزرگ و قدیمی است که بازیگران مستقر خودش را دارد. درگاه‌های ورود و خروج، صرافی‌های متمرکز و مانند آنها به غول‌های چندمیلیارد دلاری تبدیل شده‌اند. مانند هر شرکت بزرگ، این آنها را کند کرده و معلوم شده در راه جریان اصلی کردن پرداخت‌های کریپتویی پیشرفت چندانی نداشته‌اند. این کسب‌وکار اصلی‌شان نیست و بنابراین نقش دوم را بعد از واحدهای تجاری گاو شیرده‌شان بازی میکند.
جالب اینکه بازیگران مستقر فیات و کریپتو در حال همکاری‌اند، اما عمدتاً این طرف فیات است که خدمات می‌فروشد به طرف کریپتو تا بتوانند پرداخت‌های فیات را بپذیرند، نه برعکس.
این البته برای ما خبر عالی است. مشارکت از پیش اعلام‌شده ما با Gate.io و مشارکت‌های دیگری که هنوز اعلام نشده‌اند، دامنه‌ای را نشان می‌دهد که Zypto می‌تواند پیشتاز شود و بقیه صنعت را با خود ببرد، در حالی که می‌کوشیم پرداخت با دارایی‌های دیجیتال را تا حد ممکن راحت کنیم.
آیا شما یک «بازیگر مستقر» هستید؟
بخش بزرگی از دلیل تصمیم من برای نوشتن این نوشته خاص، نظری است که یک فرد ارشد در Hedera داد، که ترجیح می‌دهم نامش را نبرم... مگر اینکه این را بخواند و بفهمد، که در این صورت اگر بخواهد با کمال میل گفت‌وگویی زنده درباره این موضوع پخش می‌کنم 😉
او در بخشی از یک گفت‌وگوی پنل در رویدادی که Hedera و 2 شرکت دیگر میزبانش بودند، به حضار خطاب کرد و چیزی شبیه این گفت:
«مردم دوست دارند از بازیگران مستقر انتقاد کنند، اما... همه شما خودتان از آنها هستید! فکر کنید... همه شما می‌خواهید همچنان از کارت‌های اعتباری‌تان استفاده کنید و امتیاز وفاداری بگیرید. نمی‌خواهید سیستم‌های پیچیده جدیدی یاد بگیرید یا از مایل‌های هوایی‌تان بگذرید، می‌خواهید؟... هان؟!«
از یک سو، این نظر برایم جالب بود. کاملاً درست است که منطقی نیست از مردم انتظار داشته باشیم برای پرداخت هزینه چیزها چیزهای جدید پیچیده یاد بگیرند. البته مردم چیزهایی مثل بازگشت وجه و امتیاز را دوست دارند. چرا نباید دوست داشته باشند؟ به همین دلیل است که این‌قدر سخت تلاش میکنیم سیستم‌های مشابه سهولت استفاده و پاداش را در محصولاتمان ارائه دهیم (ZYP، کسی؟!).
با این حال، این به این معنا نیست که مردم به نوعی از نظر عاطفی به بانک‌هایشان، تکه‌های پلاستیکی‌شان با تراشه NFC و نوار مغناطیسی یا چیزی از این دست وابسته‌اند. مردم صرفاً از راحتی لذت می‌برند.
پس از شما می‌پرسم: آیا شما «بازیگر مستقر» هستید به این معنا که ترجیح می‌دهید از گذار به سوی اقتصاد جهانی و زیرساخت پرداخت غیرمتمرکزتر چشم بپوشید، اگر به معنای دور شدن از آن بازیگران مستقری باشد که از تکامل امتناع می‌کنند؟
اگر Zypto یا دیگر شرکت‌های پرداخت موج جدید بتوانند مجموعه‌ای به همان اندازه جذاب و راحت از محصولات و خدمات ارائه دهند، اما با تمرکز بیشتر بر تجربه‌ای جهانی و تقریباً بدون مرز، آیا آن را ترجیح نمی‌دهید؟
وظیفه بازیگران مستقر چیست؟
نکته اصلی این نوشته مرور اجتنابناپذیری منطقی کریپتو و بلاک چین گسترده بهدلیل فشارهای بازار است، اما میخواهم اشاره کنم که بازیگران مستقر مسئولیتهای اخلاقی هم دارند. بهعنوان یک خوشبین، باور دارم دستکم برخی سیاستمداران و مدیران را میتوان از این راه متقاعد کرد.
انجام آنچه برای شهروندان، مشتریان، کارکنان و محیط زیست بهترین است ممکن است همیشه بیشترین سود، سهم بازار یا رأی را نداشته باشد، اما قطعاً به خواب راحتتر کمک میکند.
حباب تورمی فیات در آستانه ترکیدن است. فکر نمی‌کنم افراد زیادی واقعاً باور داشته باشند که می‌توانیم با مسیر فعلی خیلی بیشتر ادامه دهیم.
نظام پرداخت فعلی با همکاری با بخش بلاک چین می‌تواند بسیار کارآمدتر شود که به هزینه‌های کمتر و در نهایت ثروت بیشتر در دست کسب‌وکارها در هر اندازه و کارگران فردی می‌انجامد.
تمرکززدایی از پول به تمرکززدایی از قدرت می‌انجامد. جامعه برابری‌طلب‌تر به این می‌انجامد که مردم زندگی شادتر، سالم‌تر و مولدتری داشته باشند که به‌نوبه خود به رشد اقتصادی، فرهنگی و فردی پایدار می‌انجامد.
پس برای یک بار هم که شده خودمان را در موقعیتی برد-برد می‌یابیم. با خوشحالی می‌گویم که فرایند ایجاد مشارکت با بازیگران مستقر از پیش آغاز شده است.
هیجان‌زده‌ام که در چیزی سهیم هستم که فقط می‌توانم آن را این‌گونه توصیف کنم پیشرفت.
موضوعات مرتبط
سوالات متداول
چرا اهمیت دارند؟
نهادها، سازمانها، شرکتها و افرادی که افسار اقتصاد جهانی، بهویژه صنعت پرداخت، را در دست داشتهاند، قدرت و نفوذ بیاندازهای دارند. در پایان روز، همه ما عمدتاً کار میکنیم تا چیزی برای خرج کردن داشته باشیم. اگر بتوانیم کمی حس رضایت و دستاورد هم به دست آوریم، پاداش خوبی است، اما در نهایت پول درمیآوریم تا برای چیزهایی که نیاز داریم یا میخواهیم خرج کنیم. همین که وارد فضای پرداخت جریان اصلی میشویم، نه فقط بهعنوان
بازیگران مستقر چه کسانی‌اند؟
وقتی کار در دنیای پرداخت را آغاز کردیم، تصور تقریبی از رقبایمان داشتیم. با این حال، نظام پرداخت فیات که به‌طرز گیج‌کننده‌ای پیچیده و درهم‌تنیده است، با گذشت زمان برایم چندان روشن‌تر نشده است. هیچ گوهر درخشانی از منطق و عقل در زیر آن بر من آشکار نشده است. بهترین واژه‌ای که برای توصیفش به ذهنم می‌رسد این است: دیوانه‌وار. دولت‌ها، بانک‌های مرکزی، بانک‌های تجاری، پذیرندگان، پردازشگران، شبکه‌های کارتی، ارائه‌دهندگان خدمات پرداخت، تجمیع‌کنندگان، شرکت‌های حواله بین‌المللی... فهرست
این برای Zypto و کریپتو چه معنایی دارد؟
شاید در نگاه اول اینطور به نظر نرسد، اما همه اینها خبر عالی برای Zypto و جنبش کریپتو است. برای برنده شدن، سیاستمداران و شرکتها باید رقابتی بمانند. فناوری بلاک چین بینهایت کارآمدتر از نظام فعلی است، پس از آن سو استدلالهای ممکن کمی علیه آن وجود دارد. تلاشهای بسیاری برای برچسب خطرناک زدن بر کریپتو، با این ادعا که عمدتاً توسط مجرمان و مانند آنها استفاده میشود، انجام شده، اما این در بررسی دقیق پایدار نمیماند. ماهیت باز و قابل ردیابی تراکنشهای بلاک چین
آیا شما یک «بازیگر مستقر» هستید؟
بخش بزرگی از دلیل تصمیم من برای نوشتن این نوشته خاص، نظری است که یک فرد ارشد در Hedera ، که ترجیح می‌دهم نامش را نبرم... مگر اینکه این را بخواند و بفهمد، که در این صورت اگر بخواهد با کمال میل گفت‌وگویی زنده درباره این موضوع پخش می‌کنم 😉 او در بخشی از یک گفت‌وگوی پنل در رویدادی که Hedera و 2 شرکت دیگر میزبانش بودند، به حضار خطاب کرد و چیزی شبیه این گفت: « مردم دوست دارند از بازیگران مستقر انتقاد کنند، اما... همه شما خودتان از بازیگران مستقر
وظیفه بازیگران مستقر چیست؟
نکته اصلی این نوشته مرور اجتنابناپذیری منطقی کریپتو و بلاک چین گسترده بهدلیل فشارهای بازار است، اما میخواهم اشاره کنم که بازیگران مستقر مسئولیتهای اخلاقی هم دارند. بهعنوان یک خوشبین، باور دارم دستکم برخی سیاستمداران و مدیران را میتوان از این راه متقاعد کرد. انجام آنچه برای شهروندان، مشتریان، کارکنان و محیط زیست بهترین است ممکن است همیشه بیشترین سود، سهم بازار یا رأی را نداشته باشد، اما قطعاً به خواب راحتتر کمک میکند.
